“«Ο πολιτισμός αποκτά πραγματικό νόημα όταν συνδέεται με τη μνήμη, την ταυτότητα και τους ανθρώπους ενός τόπου. Και το Φεστιβάλ «Στη Σκιά των Βράχων» αποτελεί εδώ και χρόνια ένα ζωντανό σημείο αναφοράς για την πολιτιστική ζωή της Μητροπολιτικής Αττικής, έναν θεσμό που ενώνει γενιές, γειτονιές και δημιουργούς, μέσα σε έναν χώρο μοναδικής ιστορικής και συναισθηματικής φόρτισης.

Το φετινό, πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα επιβεβαιώνει για ακόμη μία χρονιά τη δυναμική και τη διαχρονική αξία του θεσμού, φιλοξενώντας σημαντικές παραστάσεις, συναυλίες και καλλιτεχνικές δράσεις υψηλού επιπέδου. ”

“Και εφέτος είμαστε έτοιμοι να σας υποδεχτούμε, για μία ακόμη χρονιά, στον φιλόξενο χώρο του Φεστιβάλ στην Σκιά των Βράχων. Τα τελευταία χρόνια, μέσα από τις εύστοχες προτάσεις της καλλιτεχνικής διευθύντριας, δικαίως το Φεστιβάλ έχει καταξιωθεί ως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά σημεία συνάντησης του καλοκαιριού. Διαθέτει πλέον το δικό του, πιστό, κοινό το οποίο εμπιστεύεται πλήρως τις επιλογές και τις προτάσεις του, εντάσσοντάς το στις εκ των ων ουκ άνευ επιλογές του καλοκαιριού.

Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο. Η προετοιμασία του προσεχούς Φεστιβάλ ξεκινά αμέσως μετά με την λήξη του. Με ενασχόληση μηνών, με μέτρο τα υψηλά αισθητικά κριτήρια και ...”

“Το Φεστιβάλ «Στη Σκιά των Βράχων», στο εμβληματικό Θέατρο Βράχων, που διοργανώνεται από το Διαδημοτικό Δίκτυο Πολιτισμού των Δήμων Βύρωνα και Δάφνης – Υμηττού, συνεχίζει και φέτος να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της Αττικής, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα αντάξιο της ιστορίας και της διαδρομής του.

Το φετινό Φεστιβάλ είναι αφιερωμένο, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του, στον Μίνω Βολανάκη, έναν σημαντικό πνευματικό άνθρωπο που συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία και στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας του χώρου των Θεάτρων Βράχων.”

““...Έως χθες ακόμα ακολουθώντας το γενικό ρεύμα πίστευα κι εγώ ότι η Βία και ο Πόλεμος έχουν ως βασικές αιτίες οικονομικά συμφέροντα, θρησκευτικούς και εθνικούς φανατισμούς και άλλα παρόμοια.

Σήμερα πια είμαι βέβαιος ότι όλα αυτά στο βάθος δεν είναι παρά προσχήματα και ότι η βασική αιτία απ’ όπου ξεκινά η δίψα για κατάκτηση και αίμα, βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο. Με μια συμπληρωματική παρατήρηση: Ότι δηλαδή η αγριότητα αυξάνει όσο ο άνθρωπος γίνεται περισσότερο πολιτισμένος. ”

“«Οι χώροι αυτοί είναι πέτρα, είναι δηλαδή ό,τι καθαρότερο έχει η Ελλάδα»
Μίνως Βολανάκης (για τα νταμάρια)

Φανταστείτε έναν άνθρωπο.
Έναν άνθρωπο που μια μέρα… βρέθηκε μπροστά σ' ένα νταμάρι και δεν είδε πέτρες.
Είδε θέατρο. Είδε τον τόπο που χρειάζεται η τραγωδία για να αναπνεύσει.
Εκεί που άλλοι έβλεπαν πληγές στο έδαφος, εκείνος είδε κερκίδες και κοίλον.
Εκεί που άλλοι άκουγαν τη σιωπή της εγκατάλειψης… αυτός χαρτογραφούσε την ακουστική....”